Op vragen van de Duits FDP antwoordt de regering dat het gemeenten is toegestaan om van de miljarden die Duitsland jaarlijks verdient aan de tol voor vrachtwagens, geld te gebruiken voor de bouw van nieuwe fietspaden.
Om veel geld gaat het niet: in totaal ontvingen gemeenten zo’n 50 miljoen uit de welgevulde mautkas, waar jaarlijks een dikke 7,5 miljard in stroomt, meest opgebracht door buitenlandse vrachtwagens. Maar bedenkelijk is het wel.
Geargumenteerd wordt dat de aanleg van fietspaden ook een manier is om het verkeer veiliger te maken. Door weggebruikers die normaal gesproken met een groot onderling snelheidsverschil onderweg zijn elk een eigen rijstrook te geven, wordt het verkeer veiliger.
Dat is ook zo. Maar de Duitsers zouden er goed aan doen veel meer vaart te maken met het efficiënter uitvoeren van het wegenonderhoud. Wegwerkers werken er met ambtelijke werktijden, waardoor Baustellen langdurig het verkeer hinderen. Hier in Nederland is Rijkswaterstaat enorm gefocust op de doorstroming, daar kunnen de Duitsers nog wel wat van leren. Een andere bron van investering moet natuurlijk zijn het stimuleren van de aanschaf van trucks en bussen die op LNG rijden of die elektrisch aangedreven worden, al dan niet op waterstof.
