In een beschaafde wereld maakt je onderling afspraken met elkaar. Democratie betekent dat je volksvertegenwoordigers aanwijst die jouw belangen behartigen en daar moet je dan maar op vertrouwen. Heel soms mogen we zelf nog onze mening komen uitleggen middels een referendum, maar dat is vaak een soort zoethoudertje.
Dit alles houdt in dat je zolang de besluitvorming nog niet definitief is allerlei manieren hebt om je stem te laten horen. Dat kan in een heel vroeg stadium door te stemmen. Als dat niet meer kan doordat de regering inmiddels in het pluche zit dan kun je altijd nog protesteren middels protesten. Met spandoeken, heel veel herrie, het verzamelen van handtekeningen, het organiseren van protest manifestaties, stakingen of zelfs, als het echt niet anders kan, blokkades kun je je stem laten horen.
In België, het landje waar ze elkaars taal niet eens begrijpen en waar in één stad genaamd Brussel niet minder dan 29 burgemeesters een riant inkomen vergaren, gaat dat allemaal wat anders. Juist in België wat over het algemeen gezien wordt als het middelpunt van Europa, het episch centrum van de macht en de bakermat van de Europese democratische besluitvorming gaat het heel erg mis. De versnipperdheid van het gezag heeft er een broeinest van terreur gecreëerd.
Doorvoerland België wilde een tolsysteem voor vrachtwagens optuigen. Logisch, want het landje heeft door zijn ligging veel last van passerend zwaar verkeer. Met een tolsysteem kunnen de wegen onderhouden worden en kunnen er allerlei maatregelen worden genomen om de overlast van het voortrazende verkeer te beperken. Daarvoor is keurig op democratische wijze een beslissing genomen waar iedereen het kennelijk mee eens was. Het zou een elektronisch werkend tolsysteem voor zware vrachtwagens worden zoals de Duitsers dat ook hebben. De invoering per 1 april was gepland en hoewel de invoering niet probleemloos ging, was het daarmee een feit. Maar nee, ineens werden de vervoerders wakker. Tol? In België? Awel, da kan toch nie waar zijn? Het antwoord was blokkades. Let wel, dus niet tegen de besluitvorming maar op de dag van invoering.. Dat is redelijk aan de late kant als je het mij vraagt.
Dagenlang lieten de autoriteiten het gelaten over zich heen komen. Dagenlang werden onschuldige chauffeurs, vaak mét een werkend tolkastje gegijzeld en zelfs bedreigd onder toezicht van de politie. Zelfs de boeren sloten zich aan bij de blokkades en daarmee was het feest compleet. Chauffeurs zagen stomdronken boeren die gezellig met de politie bij een kampvuurtje stonden op de snelweg later in de trekker stappen en naar huis rijden.. Lege supermarkten, droog gelegde tankstations en heel veel schade voor het bedrijfsleven was het gevolg. Uiteindelijk greep de regering na een paar dagen feestvieren in door de politie opdracht te geven de wegen vrij te maken. Had dat ook eerder gekund denk ik dan..
Vervolgens breekt mij de Nederlandse houten klomp als ik nu het nieuws hoor dat de Waalse overheid met steunmaatregels komt voor kleine transporteurs. We gaan dus niet de schade verhalen op de vandalen die zoveel ellende hebben veroorzaakt, nee we gaan ze belonen! Zo komen er allerlei financiële compensaties voor kleine vervoerders in de vorm van uitstel van betaling, beter toegang tot kredieten en het kwijtschelden van boetes voor het rijden zonder tol te betalen. De maatregels gelden overigens alleen voor kleine vervoerders, marktkooplui en eigen vervoerders zoals groentetelers. Hoe triest die individuele gevallen ook mogen zijn, ik zie het als het belonen van actievoerders die met hun acties vele onschuldige vervoerders op kosten hebben gejaagd. Worden die nu ook gecompenseerd door de Waalse overheid?
