De pakketjes bestaan uit levensmiddelen, vers fruit, een flesje sinaasappelsap, een klein flesje rode wijn en wat goodies zoals geurhangertjes. De dankbaarheid is groot als we op de deuren kloppen, maar de verbazing overheerst vaak. ,Is that for me?’ is een veel gehoorde reactie. We maken hier en daar een praatje, voor zover dat gaat en dan blijkt hoe schrijnend het bestaan van veel collega’s uit Oost Europa is. Sommigen zijn al maanden onderweg, anderen rijden in een ritme van een maand rijden, een maand thuis.
Hoewel de kentekens van de trucks die we aantreffen vaak Pools of Litouws zijn komen de chauffeurs vooral uit Roemenië, Wit Rusland, Rusland en uit de Oekraïne. Vooral die laatste categorie heeft het zwaar, want de gevolgen van de oorlog voor hun eigen gezinnen liegen er niet om. Stel je voor dat je met kerst op een parking langs de snelweg staat terwijl je eigen gezin thuis in de kou zit, zonder stroom of stromend water. Triester kan het bijna niet.
Hoewel onze actie een druppel op een gloeiende plaat is wordt het zeer gewaardeerd. En ja, soms hebben we kritiek op deze chauffeurs, maar vergeet niet dat ze vaak geen keuze hebben. Voor BIGtruck was dit het derde jaar dat we deze actie deden en we zien op Facebook dat er meerdere, soortgelijke initiatieven zijn in Nederland. Dat is mooi, want laten we niet vergeten dat die chauffeurs ook maar mensen zijn, en dat je ze met zo’n klein gebaar het gevoel geeft dat er aan ze gedacht wordt.
