Het is bijna niet voor te stellen welke ramp onze overheid heeft veroorzaakt met de huidige stikstofregels. Als er niet snel iets gebeurt, dan vallen in het nieuwe jaar tal van bedrijven om en staan duizenden bouwvakkers werkloos op straat.
Op dit moment liggen niet minder dan 18.000 bouwprojecten stil en daarmee dreigen de komende maanden 70.000 mensen hun baan te verliezen. Diverse bouwbedrijven staan letterlijk en figuurlijk op omvallen omdat ze niks mogen. We schrijven hierover, omdat de bouw de grootste klant is van het nationale wegvervoer. Maar dit is slechts één kant van het verhaal. Het andere is dat er sprake is van een niet eerder gekende woningnood in ons land, een land waarvan de bevolking voorlopig nog wel blijft groeien, zoals het CBS vanochtend meldde.
Gisteren werd duidelijk dat wanneer we één procent van het Nederlandse landoppervlak een woonbestemming geven, we een miljoen huizen kunnen bouwen. Het moge duidelijk zijn wat dat voor een geweldige stimulans voor de samenleving zou zijn: voldoende werk, voldoende huizen, een gezonde woningmarkt, dus geen absurde prijzen meer. De balans natuur versus gecultiveerd landoppervlak zou ook niet verstoord worden. Jonge gezinnen zouden zich een huisje met een tuintje kunnen veroorloven. Kortom, alleen maar winnaars.
Toch gebeurt het niet.
He bleek namelijk dat wanneer je een stuk grond aanwijst als gemeente voor woningbouw, het door ‘ambtelijke procedures’ tien jaar duurt eer de eerste paal de grond in kan. Eerlijk gezegd vrees ik dat dat op de langere duur een nog groter probleem is dan het stikstofverhaal. Zolang hier niets aan gebeurt, betalen we onnodig veel voor huizen en gaat de bouwsector een onnodig spannende tijd tegemoet, en daarmee ook hun vervoerders.
