Wij zijn er inmiddels aan gewend geraakt maar wie voor het eerst door Nederland rijdt verbaast zich over de bar slechte staat van de wegbewijzering. Plaatsnamen zijn vaak amper, en soms helemaal niet meer leesbaar, de verlichting in richtingpijlen is op veel plekken al jaren kapot en inmiddels is er begonnen aan het verwijderen van portalen boven de snelwegen omdat die door roest dreigen in te storten bij een najaarsstorm.
Uitgesteld of achterstallig onderhoud leidt verder tot spoorvorming en aansluitingen bij viaducten die inmiddels zodanig verzakt zijn dat er spontane verkeersdrempels ontstaan. En als er dan aan de weg gewerkt wordt dan worden automobilisten het bos in gestuurd met volstrekt onbegrijpelijke omleidingen, waarbij tientallen kilometers zinloos omgereden moet worden.
Logistiek infarct
Daar bovenop komen afsluitingen van cruciale wegen en bruggen voor het wegtransport, en nu zelfs een nachtelijke sluiting van het Amsterdam- Rijnkanaal. Het past allemaal in het plaatje van een logistiek infarct zo langzamerhand. De nachtelijke sluiting van dat kanaal komt door een personeelstekort, de afsluitingen van bruggen zijn het gevolg van jarenlang uitgesteld groot onderhoud.
Kortom: Rijkswaterstaat maakt er een zooitje van. Nu zal die organisatie waarschijnlijk heel hard roepen dat dit het gevolg is van falend overheidsbeleid de laatste decennia, want een brug roest niet in een jaar weg tenslotte. Uiteindelijk draait het om visie en geld, maar aan dat laatste kan het niet liggen, gezien de enorme accijns- wegenbelasting- en vrachtwagenheffing inkomsten. De vraag is alleen waar dat geld aan uitgegeven wordt; Kennelijk niet aan onderhoud.
Wijzen naar de politiek is één ding, vragen om meer geld helpt ook maar kritisch kijken naar de eigen organisatie van Rijkswaterstaat lijkt me ook zinvol. Kantoren vol ambtenaren bouwen geen bruggen tenslotte. Kortom stroop de mouwen op en aan de slag!
